Anonymous asked: when will you write again?
i don’t knowww! :)
Anonymous asked: when will you write again?
i don’t knowww! :)
Anonymous asked: nice epilogue.. #MORE #Congrats #Lovescenekunglovescene #JULIELMOFOREVER #Kapitlang #Nextepisodeplease
muntik ng magkahashtag? wahahaha #salamatngnapakarami
Anonymous asked: "Naglalaro ang mga labi nito sa bawat parte ng pagkababae niya." -edi ikaw na magaling gumawa ng SPG. congrats girl :)))
bwahahahaha! I’ll take that as a compliment. thaaanksssss! :D
lovemysuperjulielmo asked: Hi Ate!:) Napadaan lang ako, hahaha, wala lang I just wanna thank you for all the ff's you've made and also to congratulate you for the success of your latest ff, silip. I've been reading all your works since day 1. And I must say, you are truly a good writer, naaah good is an understatement, I cant find an exact word to use, sarreeeh. Nahuli mo ang kiliti ni MICH! Thanks again, xoxo!
aaaaaaahh! salamat, salamat, salamat! :D #imactuallyspeechless
“B it’s your phone.” Mahina niyang sabi. Ni hindi niya madilat yung mga mata niya kasi antok na antok pa siya. Pero umungol lang si Elmo. Lalo lang itong yumakap sa kanya. Dikit na dikit. Yung halos hindi na siya makagalaw kasi pati yung binti nito nakadantay na sa hita niya. “Will you please stop the alarm?” Naiinis na siya.
“Uhhhmmmm…” Wala na siyang nagawa kundi dumilat kasi kapag hindi niya ginawa iyon, kada limang minuto, iistorbohin lang siya ng alarm na iyon. Tinanggal niya ang braso ni Elmo na nasa tiyan niya. Yung binti hindi niya matanggal, masyadong mabigat. Saka niya kinuha ang phone nito na nasa side table.
7:00 AM PHOTO SHOOT
Pupungas-pungas pa siya ng mabasa iyon. Then she quit it’s alarm. Saka niya ito binalik sa pinagkuhanan.
“Baby wake up. Five thirty na!” Yugyog niya dito pero binalik lang nito yung pagkakayakap sa kanya kaya napahiga siya.
“Bakit ba kasi ang aga-aga ng photo shoot na yan?” Inis nitong tanong pero nakapikit pa rin.
“Ewan ko. Malay ko ba diyan sa project mo.” Gumanti siya ng yakap kay Elmo. Inayos naman nito ang pagkakahiga. Nakalapat na ang katawan sa kama. Yung ulo niya, nakalagay sa dibdib nito. “Gising naaa!”
“Five minutes.” Tuluyan na ngang nawala ang antok niya sa sagot nito. Bumangon siya. Binuksan ang ilaw tapos tinanggal ang kumot nito. Pinilit niya itong bumangon. Hinila niya ang braso nito. Malakas kasi nga macho siya.
“Bilis na!” Pero mas macho talaga si Elmo e. Kasi hindi niya ito tuluyang napabangon. Napahiga lang siyang muli sa dibdib nito. Sila na ngayon ay magkapatong. Tawa siya ng tawa.
“Wala pa kong good morning kiss.” Then she gave him a smack. Without hesitancy. Nakapikit pa rin ito. “Ang bilis naman.” Tapos wala na naman siyang alinlangang hinalikan ito. This time, may pag-galaw na.
“Now. May reason ka na para bumangon Mr. Magalona.” Napadilat na siya. Napangiti.
“Kiss lang yun e.” Tumayo na si Julie.
“Tumigil ka ha! Malelate ka na.” Nangingiti niyang sagot.
“Ten minutes?”
“Nakakadami ka na ha.”
“Five?” Napakunot-noo lang si Julie. Kahit siya hindi niya alam kung pano nila pagkakasyahin yun sa limang minuto.
“Maligo ka na!” Tumayo na rin si Elmo. Tapos yumakap siya sa likod nito. Hinawi yung buhok. Then he started to kiss her neck. Nakikiliti si Julie.
“Baby naman e.” Humarap ito. That voice, it’s seducing him. He smirk.
“Five minutes lang.”
They kissed. Mabilis. Mainit.
Inaangat na ni Elmo yung top niya. Pero napahinto siya. Humiwalay.
“Moe not now.” Napayuko ito.
“I understand. I’m sorry.” Saka siya nito hinalikan sa noo at yumakap.
“Sige na. Maligo ka na.”
“Una ka na.”
“Sige.” She smiled then she gave him a kiss. Napangiti na rin siya.
Napamewang si Elmo. Napailing. Nanghinayang pero napangiti.
“B!” Sigaw niya kay Julie na papalabas na sa pinto. Lumingon naman ito. “I love you.”
“I love you too.” Ngumiti muna ito bago tuluyan ng umalis.
Ganun na ang set-up nila. Asawa peg. Parang live-in. Always spotted si Julie sa condo ni Elmo. Araw. Gabi. Oras-oras. Sa bagay. Bente singko anyos na sila. Aarte pa ba?
Kaya yung mga fans na adik sa kanila, hayahay ang buhay. Pero yung ibang taong nasa paligid, iba ang tingin, taas ang kilay, madumi ang isip.
“Ma! Anong ginagawa mo dito?” Taka niyang tanong matapos niya itong pagbuksan ng pinto. Tuloy-tuloy lang naman ito sa sala saka naupo.
“Food.” Abot nito ng isang plastic. “Nandito si Julie?” Palingon-lingon pa ito.
“Yea. Naliligo. Bakit?”
“Moe napapadalas na yan ha.”
“What?” Napangiti siya.
“Yung pag-stay ni Julie dito. It’s not healthy.”
“Madaling araw na kami natapos sa taping e. Malapit naman ‘tong condo sa set namin last night. Besides, pumapayag naman sila Tito. Alam nila ‘to Ma. And they trust us.”
“Yung mga nakakakita sa inyo? What about that? Wholesome ang image niyo sa TV. Especially Julie. Tapos ganyan. Para na kayong nakatira sa isang bahay e. No. Hindi parang. You actually live in one roof with her. Moe, panget tignan.” She sounds worried but he just smiled.
“Adult na kami ni Julie, Ma. We’re legal. Kami naman. May masama pa ba dun? Wala naman kaming ginagawang masama. Alam mo naman yun di ba? Hayaan na natin yung mga tao na mag-isip ng iba. Wala tayong magagawa dun. Nandiyan na sila dati pa. ‘Di ka pa rin ba sanay Ma?” Saka niya nilagay sa lamesa ang dala nitong pagkain. “On the way na lang namin kainin yung dala mo. Late na e.” Pag-iiba niya sa usapan. Hindi pa rin nakasagot si Pia. Tumango lang ito. Seryoso. Nakatingin lang sa kanya. “Ma don’t worry. Hindi ka pa magkaka-apo sakin. I promise.”
“Puro ka biro e.” Natawa lang siya. “What time appointment mo?”
“Seven.”
“O. Forty five minutes na lang ha?” Sabi nito matapos tumingin sa wrist watch.
“Fifteen minutes away lang naman yung place ng shoot. Ready na rin yung dadalhin ko.”
“Pinaayos mo na naman kay Julie?”
“Di ko pinaayos. Siya may gusto nun.” Napangiti si Pia. Napailing. At kasabay nun ang paglabas ni Julie sa CR.
“Hi sweetie!” Lumapit sa kanila ito. Nakabihis na. Beso.
“Hi Tita. Kanina ka pa?”
“Medyo. Nagdala lang ako ng food.” Tumango-tango lang si Julie. Nakangiti.
“Ligo na ko Ma.”
“Bilisan mo na.” Si Pia ang sumagot.
.
.
.
Hawak kamay silang dumating sa set. Parehong damit. Kaya lahat ng taong nadadaanan nila, napapangiti. Kinikilig. Lahat masaya na makita sila. Beso at binati nila ang lahat ng taong nandoon.
“Looking good Moe ha.” Bati ng photographer. Ngumiti lang siya. “Hiyang na hiyang ba kay Julie?” Nagkatinginan sila. Parehong napangiti.
“Magaling mag-alaga e.” Saka siya umakbay kay Julie.
“Sa bagay. Kung isang Julie Anne San Jose ba naman ang girlfriend mo, aba gagwapo ka talaga. You must be very proud.”
“Naman.” Sagot niya. Si Julie, napapailing lang.
Sa gitna ng tawanan nila, isang babae ang biglang dumating. Si Lauren.
Awkward…
Isang sitwasyon na hindi inaasahan ni Julie. Ni hindi na naman niya napaghandaan. Siya lang ang nagulat.
“Lo you’re here.” Ang photographer na naman. Ngumiti lang ito. Nakipagbeso. Pati sa kanya. Syempre ngumiti siya. Yung ngiting hindi natutuwa. Pero hindi rin ngiting plastic. Basta. Kahit siya, hindi niya ma-explain kung anong klaseng ngiti ba yung ginawa niya. Humawak si Elmo sa kamay niya, mahigpit. “So we better start. Tara!”
“Sure.” Lauren said happily.
Naiwan silang dalawa.
“Where do you want to stay?” Elmo asked.
“I’m staying here.” She answered seriously. And Elmo actually feel that there’s something wrong. Pero binalewala niya na lang iyon. Ngumiti siya. And he just kiss her on forehead. Like the way that he used to.
.
.
.
Habang pinapanood niya si Elmo kasama ang EX nito na nag-popose, kinakalma niya ang sarili niya.
Trabaho lang yan Julie. Trabaho lang. Pero kahit ulit-ulitin niya yun sa sarili, naiinis pa rin siya.
“Hands on her waist Moe.” Sigaw ng photographer. “Closer!”
Ngayon, nagsisisi na siya kung bakit pa siya sumama sa photo shoot ni Elmo. Hindi niya kinakaya yung mga ganong eksena. Lumabas siya. Pumunta sa parking lot. Sumakay ng kotse. Nakasimangot.
Nakita yun ni Elmo. Yung pag-alis ni Julie.
San yun pupunta? Tanong niya sa sarili. Nag-alala siya.
“Moe! I said hold Lauren’s hand!” Nagulat siya sa sigaw na iyon.
“Sorry. Sorry.” Sagot niya.
.
.
.
After an hour, natapos na din ang photo shoot Nagmamadali na siya. Kanina niya pa gustong puntahan si Julie. Nag-text ito kanina na bumalik na ito ng kotse’t hinihintay siya. Pero hindi naging sapat yung smiley para mawala yung pag-aalala niya dahil nga sa biglang pag-alis nito.
“Moe!” Napalingon siya sa sigaw na iyon. Si Lauren. Lumapit ito. “Nagmamadali ka?”
“Yea.”
“Uhm.” Halata ang panghihinayanag sa boses nito. “Anyway, it’s nice to work with you again. Minsan, gimik naman tayo. Miss ko na night outs natin e. Sama mo si Julie!” But she definitely didn’t mean the last sentence she said.
“Sure.”
“I’m so happy for you.”
“Ha?” Hindi rumerehistro ng normal sa sistema niya yung mga pinagsasasabi nito. Si Julie lang talaga ang nasa isip niya.
“You looked so happy.”
“I am.” Tumango-tango lang ito. “Sige na. I really have to go.” Bumeso siya ulit dito saka tuluyan ng umalis.
Napangiti si Lauren pero mabilis ding nawala yung ngiting yun. Tapos biglang namuo sa gilid ng mata niya ang luha pero pinunasan niya din agad ito.
It really hurts everywhere.
.
.
.
“Bakit bigla kang umalis?” Tanong niya pagkasakay niya pa lang ng kotse.
“Nangawit ako e.” Alam na alam niya kapag nagsisinungaling si Julie. Hindi makatingin sa kanya.
“Bakit nga?”
“Moe hatid mo na ko. Hinahanap na ko nila Papa.”
“Kung may problema, sabihin mo. Hindi yung ganyan ka.” Ini-start niya na yung kotse. Nainis na rin siya.
At the middle of his driving..
“Bakit hindi mo sinabi sakin?” Julie asked. Napatingin lang siya. “Kasama mo pala si Lauren sa photo shoot I thought that was just your solo project? Sana hindi na ko pumunta.”
“See. Kung sinabi ko, hindi ka sumama.”
“So wala na pala kong karapatang malaman kung sinong nakakasama mo sa mga project mo? Ganon?”
“B please don’t start.”
“I’m just asking.”
“No. You start arguing.” Tumaas na yung boses niya. Hindi na rin ito sumagot. Diretso lang ang tingin nito. Nakasimagot pa rin. Siya, tuloy lang sa pag-da-drive.
Hanggang sa makarating sila sa bahay nila Julie, wala pa ring nagsasalita. Una itong bumaba. Hindi pa rin siya pinapansin.
“Baby!” Tawag niya pero hindi man lang ito huminto sa paglakad. “Come on! Papasok ka sa bahay niyo ng ganito tayo?” Hinila niya pa ang kamay nito para lang huminto. Humarap naman ito.
“Wala ba kong karapatang umarte ng ganito? Moe, hindi mo sinabi sakin.”
“Because it’s not a big deal.” Hindi ito sumagot. Nakasimangot pa rin. “Look.” Inangat niya ang ulo nito para tumingin sa kanya. “I’m sorry. Sorry na. Ha?” Humawak siya sa mukha nito. Nakangiti lang siya. Yung nanunuyo. Yung lagi niyang ginagawa ‘pag nakasimagot ito. Yung lagi niyang ginagawa para ngumiti na rin ito. Nagtagumpay na naman siya. “Yes!” Yumakap siya. “Mahal na mahal kita. Dapat kapag naiinis ka sakin. Saka kapag may nagawa akong hindi mo nagustuhan, yun dapat yung lagi mong iisipin. Okay?” Sabi niya nang humiwalay siya. Ngumiti lang ito. “Okay?” Ulit niya.
“Oo na. Next time kasi sasabihin mo agad kung sinong kasama mo sa trabaho. Okay?”
“Yes Ma’am!” Pagbibiro niya. At muli silang nagyakap.
Ganun naman lagi e. Kapag si Elmo ang may kasalanan, syempre siya yung laging mag-so-sorry. Manunuyo. Siya yung lalaki e. Pero kapag si Julie ang mali, wala. Wala kahit sorry. At the end of the day, si Elmo pa rin ang unang lalapit. Pero depende rin minsan. Kasi minsan, si Julie yung unang lumalapit, yung dumadamoves para maging okay sila. Kaso, sobrang minsan lang talaga yun.
Katulad nung nakaraan. Sa mall show nila. Nainis si Elmo kay Julie kasi hindi siya nito agad tinext na nakauwi na ito. Oo. Ganun kababaw. Ang ending, walang ganang mag-perform si Elmo. Kaya sa stage, si Julie ang unang lumandi. Nanuyo. E bilang lalake lang si Elmo, syempre bibigay agad yun. Babae na lumalandi sa kanya. Aarte pa ba si Magalona?
.
.
.
Elmo Magalona at Julie Anne San Jose, break na?
Literal siyang napasimagot nang marinig iyon sa TV. Yung katabi niya, natawa. Siya, nainis.
“Stupid news.”
“Tsismis yan baby. Hindi news.” Hindi siya sumagot. Pinatay niya na lang yung TV. “O. Ba’t mo pinatay?” Nangingiting tanong ni Julie. Hindi ulit siya sumagot. Humiga lang siya sa lap nito. Pumikit.
“Dahil na naman kay Alden kaya may ganyan na namang tsismis.”
“Ano na namang ginawa ni Alden?” Tanong nito habang sinusuklay-suklay pa ang buhok niya.
“You heard it. Spotted kayo sa Shang last week.” Dumilat na siya. Kinuha niya yung kamay nito na pinaglalaruan yung buhok niya. Hinawakan niya lang ito. Intertwined.
“Private event yun. Alam mo naman yun e.”
“Kahit na. Hanggang ngayon kasi, umeeksena pa rin yung mokong na yun e.”
“Will you please leave Alden alone? Wala siyang ginagawa.” Natatawang sagot nito.
“It’s been five years nung binasted mo siya. Girlfriend na nga kita o. Pero yung treatment niya sa’yo, ganon pa rin? Hindi na ba talaga pwedeng magbago yun?”
“Alam mo namang close lang talaga kami.”
“Para sa’yo hanggang dun lang. Pero para sa kanya, iba yun Julie.”
“So, galit ka na?”
“No.”
“You called me Julie e.” Umupo ulit siya. Nakaharap dito. “Ano bang gusto mong gawin ko, ignore him?”
“Kung pwede, why not?”
“Seriously Elmo?”
“Can I ask you a favor?”
“What?”
“Wag mo na tanggapin yung upcoming project niyo. Movie yun di ba?”
“It’s not funny. Magpaka-professional ka nga! ‘Pag kay Lauren, hindi naman ako ganyan ka-possessive di ba? Tapos naging kayo pa. E kami ni Alden, were just friends.”
“Niligawan ka niya.”
“Oo nga. I’m about to say that.”
“Pano kung pilitin kita na ‘wag ng tanggapin yun?”
“Hindi ko pa rin gagawin.” Halata niya na ang inis sa boses nito.
“Kahit lumuhod pa ko sa harap mo?” Pero nangulit pa rin siya.
“No way.” Tumigil na siya. Bumalik siya sa kaninang pagkakahiga sa lap nito. Pumikit. Humawak sa kamay nito. Nilagay niya pa sa dibdib niya ang kamay nilang magkahawak. “Don’t you trust me?”
“Of course. I trust you. Ang hirap lang talagang alisin ng selos. I’m sorry.”
“I love you.” Mahinang sambit nito. Napadilat siya.
“Mas mahal kita.” He smiled then he kissed her hand and he closed his eyes again.
Kahit sa bahay nila Julie, ganun na sila umeksena. Wala na silang pinipiling lugar para lang mag-moment.
.
.
.
Katulad ng nakasanayan, sa condo unit na naman ni Elmo ang ending nila. Kasi nga madaling araw na sila natapos sa taping. Ewan ko kung excuse lang ba nila yun o gusto lang talaga niilang gawing excuse yun para alam niyo na…
“B gusto mo ng ice cream?” Pang-aasar niya kay Julie. Tumingin ito. Asar-talo.
“Tigilan mo ko ha!” Natawa siya.
“Tutunawin ko sa bibig ko tapos papasa ko sa’yo para makain mo.”
“Yuck ka!” Tapos tumawa sila.
Nanonood sila ng TV. Hindi pa daw kasi sila inaantok. Sa kama. Magkatabing nakaupo. Nakapantulog. Syempre matutulog na nga kasi sila. Yung naka-boxers lang si Elmo.
Hindi niya alam. Pero trip niyang kulitin si Julie ngayon. Kinuha niya yung Ipad niya. Nag-type. Tapos pinakita niya dito.
Love mo ko? Napangiti ito. Kinilig.
“Ano bang kalokohan yan ha baby?” Hindi siya sumagot. May tinype lang ulit siya sa Ipad.
If yes then kiss me.
Nung mabasa ni Julie iyon, kinuha nito sa kanya yun Ipad. Tinabi. Tapos nilapit nito yung mukha sa mukha niya. Nagtitigan sila. Tapos nagulat siya ng biglang pumatong si Julie sa kanya.
“Baby let’s get married.” Ngumiti lang ito. Halik ang sinagot nito imbes na oo. Gumanti siya ng halik. Mabagal pero matagal.
Sandali silang huminto. Pinatay niya yung TV. Istorbo e. Hiniga niya si Julie. Siya na ngayon ang nasa ibabaw. Nagulat pa siya nang ito mismo ang nagtanggal ng top niya. Napangiti siya.
They kissed again. A long passionate kiss. This is the first time that they’re going to do it. As in that scene they did on their movie. That matured-role-love-scene. That making love. But now, it’s just them. No more perfect place and perfect time. It’s just them. The perfect couple.
Napunta na sa tenga niya ang maiinit na halik ni Elmo. Nakakakiliti. Sa leeg. Pababa ng pababa. Naglalaro ang mga labi nito sa bawat parte ng pagkababae niya. Pareho silang naghahabol ng hininga. Hindi sila tumatakbo pero hinihingal sila.
They are totally naked. The air coming from the aircon is not enough to remove the sweat on their body.
That long and loud moan of her as he enter her body. It’s like they are dancing on a high beat. Wild. Horny.
And they both reached the skies full of stars. The highest mountain. The brightest colors. The heaven…
.
.
.
Julie and Elmo not just happened. They’ve made it happen.
.
.
.
*** THE END ***
—-
Sana nagustuhan niyo. Salamats ulit sa suporta niyo sa Silip! Anep! Suporta talaga. Wahahaha
#lovemoko
KAPIT LANG! :>
*for the open-minded only :)
I’ve been a JuliElmo fan since Pyramid, and yes, I’m going to keep on bragging about it. I started to write December 2010. My first post was a compilation of JuliElmo prods and words that expressed my deep appreciation for the both of them. My post got discovered and…
“We chose to stick to this tandem because of so many reasons, but some chose to give up for one lame reason. And why is it that when Julie commits a mistake, everybody understands. Some even find it cute. When she has a photo with Alden, it’s like it’s okay for everyone. But when Elmo commits a mistake, almost everyone get mad. Some hate him. When a photo of him with Lauren pops out, strong lahat. Bash dito, bash doon.”
-THIS!
Anonymous asked: Di nman po nliankmi ssagutin kng anong meron ng aug. 3, kya ikaw n lng. :))
KKTP! #ganunkasimple :p
Anonymous asked: eeeeee!!!!! yung totoo ate? INLOVE KA DN BA? ang galing m tlga gmwa ng PANGPAKILIG sa ADIKS.. More Stories Please... #Congrats #FavoriteFFWriter
kinilig naman ako ng malala dito. hahaha thanks! oo. inlove ako. inlove ako ke soyti! charaught! wahaha
kayeekulit asked: Congrats sa FF mo Ate! Ang galing galing! *samba* HAHAHA. Nilagay talaga yung August 3, kinilig nman ako ulit ng bongga! Haha, next FF na o kaya Epilogue muna :p Mwah! #muchloveeee
salamats! :D
Anonymous asked: Onga po, anong meron ng 08/03? Share na yan... Aabangan po nmin ang epilogue ah..
tanong natin sa JE. wahahaha! aysus epilogue paaa! :)
